Krigshistoria i Leirvik
av Kjell-Ragnar Berge
Not available in English
Hyllestad krigsåra 1940-1945
Den tyske okkupasjonsmakta gjekk tidleg i gang med å bygge opp eit kystforsvar for å kunne stanse ein britisk invasjon av Norge. Frå svenskegrensa i sør til Kirkenes i nord vart det bygd ei mengd forsvarsverk og kystfort. Hyllestad kommune ligg strategisk plassert på nordsida av Sognefjorden og vart utpeikt til hovudkvarter for forsvarsavsnitt Sognefjord. På begge sider av innseglinga vart det bygd sterke forsvarsverk, med Nesje festning i Hyllestad som det sentrale og mest omfattande anlegget. Alt sommaren 1940 tok arbeidet til med eit kystfort på Nesje, frå 1941 og utover vart det bygd fire leirar til i kommunen. På det meste var det 600 tyske soldatar i Hyllestad, fordelt på Hyllestad leir, Sørefjord leir, Løland leir, Leirvik leir og Nesje festning.
Leirvik leir
I 1943 oppretta den tyske hæren ein ny type avdeling, spesielt tilpassa for bruk i den norske skjærgarden. På nokre utvalde plasser langs kysten frå Vestlandet til Nord-Norge vart det stasjonert kompani med små hurtiggåande båtar som kunne transportere ein innsatsstyrke raskt fram til øyar og områder med vanskeleg tilkomst. På slutten av 1943 kom 6. kompani av Pionier-Schären-Bataillon Norwegen til Hyllestad og Leirvik. Etter oppsetningsplanen skulle kompaniet ha totalt 25 båtar og 135 mann. Ein tropp med 10 båtar og 44 mann vart stasjonerte ved Sørefjorden innst i Åfjorden, og kunne operere i kystområda på nordsida av Solund. Kompaniet med dei resterande båtane vart stasjonerte i Leirvik med operasjonsområde Sognefjorden og skjærgarden på sørsida av Solund. Eit tilsvarande kompani vart stasjonert i Florø. Båtane var ei blanding av større og mindre båtar fordelt med 5 i kompanistab, og to troppar med 10 båtar kvar. Kvar tropp hadde 6 store båtar med nemning Schärenboote. Dei likna på flatbotna landgangsbåtar med plass til 40 fullt utrusta soldatar, eller noko færre soldatar og to motorsyklar, alternativt ein personbil. I tillegg hadde kvar tropp og kompanistaben 4 små stormbåtar, med plass kun for personell. Kompanisjefen Leutnant Kohlmann hadde sin eigen sjefsbåt. Kompaniet hadde trentropp og ein verkstadtropp til reparasjonar og vedlikehald av båtane. I Leirvik nytta dei den gamle slippen til Løland Motorverkstad nedanfor skulen til å ta opp båtane. Leirvik sentrum vart omgjort til ein militærleir med strenge reglar for ut og innpassering. I oppslag vart det kunngjort at vegen gjennom leiren var stengt for gjennomgang i den mørke tida av døgnet. Måtte nokon likevel nytte vegen på denne tida, så måtte dei melde seg hos den tyske vakta på kaia får å få løyve til gjennomgang. Kompaniet vart nytta i skarpt oppdrag berre ein gong medan det var stasjonert i Leirvik. Den 30. april 1945 transporterte båtane infanterikompaniet som var forlagt på Hyllestad, over til sørsida av Sognefjorden i området Bjordal. Der deltok avdelingane i kampane mot den norske Milorg-basen Bjørn West i Matrefjella fram til 2. mai 1945. Ti dagar etter kapitulasjonen 8. mai 1945 forlet kompaniet Leirvik. Ei tid var det norsk vakt ved leiren, men i 1946 vart Leirvik leir nedlagt. Dei største brakkene vart rivne og enten selde på auksjon, eller fordelte til kommunen, nokre vart sende til Finnmark. Grunnmuren til kompanisjefen sin forlegning, «Løytnantsbrakka», er eitt av få spor att av Leirvik leir.
I tillegg fleire mindre bygg/skur og utedo. Pensjonatet, skulehuset og ungdomshuset var rekvirert. Stormbåtane av ulik storleik låg fortøgde ved to kaier av tre. Stillingar for nærforsvar rundt leiren. Vegsperringar med kontrollpost på bilvegen frå nord og sør inn til leiren i Leirvik sentrum. På Øykjeneset ein bunker med opphaldsrom for vakt og lyskastar for kontroll med innseglinga til Bøfjorden.
Kart Leirvik leir
Einar Wolff, Leirvik 1995
Verkstad, båtslipp mellom brakkene
Verkstad
Brakke for kompanisjefen - «Løytnantsbrakka»
Mannskapsbrakke
Mannskapsbrakke
Stabsbrakke, kontor, underoffiserar
Kjøkkenbrakke med matsal
Mannskapsbrakke
Mannskapsbrakke
Bad/ badstove
Stor lagerbrakke
Naust
Vaktstove på kaia
Ein liten stormbåt frå kompaniet i Leirvik 1944/45. Ståande midt i båten med skinnvest kompanisjefen løytnant Kohlmann.
Foto: Utlånt av Kjell-Ragnar Berge
Leirvik sentrum kring 1930
Postkort med motiv frå Leirvik kring 1930. Til venstre ser vi skulehuset, og innanfor står bustadhuset til dyrlege Leif Haga, seinare overtok Martha Wolff huset. I fjøra nedanfor skulen låg slippen til Løland Motorverkstad, og nedanfor Marthahuset nausta til Johan Wolff og Døscher, samt notbua til Knut Wolff. Det store bygget inne i vikja er Wolffs pensjonat, eigd av Erling Wolff, og eit av dei få gamle bygg som framleis står att i Leirvik. Til venstre for pensjonatet er Døscherhagen med sine tre bygningar. Rett framfor pensjonatet bygget til Trygve Systad med butikk i første etasje og bustad i andre etasje, og i fjæra nedanfor står lagerbua til Systad. Innanfor butikken er kaia og dampskipsekspedisjonen, og vi ser langebua som hyste varer som skulle sendast, og småbua med varene som kom med rutebåten. Til høgre for pensjonatet bustadhuset til Carl Wolff, med eldhus og sta
Fotograf Øystein A Bruaas. Opplysningar Einar Wolff, Leirvik